Όταν διαβάσαμε τη Νέα Παιδαγωγική του Ν. Καζαντζάκη στην τάξη του Α3, τα παιδιά εξέφρασαν την απορία για την αυστηρότητα των δασκάλων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Οι δικές τους εμπειρίες από το σχολείο είναι πολύ διαφορετικές. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές νευριάζουν καμιά φορά και φωνάζουν, αλλά ποτέ δεν χτυπούν τα παιδιά και οι τιμωρίες είναι σπάνιες. Βέβαια, όπως και τότε έτσι και τώρα συνεχίζει να υπάρχει η εξέταση, τα διαγωνίσματα, οι πλάκες, τα αστεία, οι παραστάσεις, κλπ. -Αλήθεια, έχετε ποτέ ρωτήσει τους γονείς και τους παππούδες σας για τα μαθητικά τους χρόνια; Η ερώτηση αυτή έδωσε το έναυσμα για μια σειρά συνεντεύξεων και αφηγήσεων που συνέλεξαν τα παιδιά από τους παππούδες, τις γιαγιάδες και τους γονείς τους μαζί με λιγοστές φωτογραφίες, πολύτιμα ενθύμια αλλά και εύγλωττοι μάρτυρες μιας άλλης εποχής. Διαβάσαμε, ακούσαμε και συζητήσαμε τα κείμενα και τις συνεντεύξεις μέσα στην τάξη και σας τα παρουσιάζουμε ανά δεκαετία. Μαθητές κα...
Όταν διαβάσαμε τη Νέα Παιδαγωγική του Ν. Καζαντζάκη στην τάξη του Α3, τα παιδιά εξέφρασαν την απορία για την αυστηρότητα των δασκάλων στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου. Οι δικές τους εμπειρίες από το σχολείο είναι πολύ διαφορετικές. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές νευριάζουν καμιά φορά και φωνάζουν, αλλά ποτέ δεν χτυπούν τα παιδιά και οι τιμωρίες είναι σπάνιες. Βέβαια, όπως και τότε έτσι και τώρα συνεχίζει να υπάρχει η εξέταση, τα διαγωνίσματα, οι πλάκες, τα αστεία, οι παραστάσεις, κλπ. -Αλήθεια, έχετε ποτέ ρωτήσει τους γονείς και τους παππούδες σας για τα μαθητικά τους χρόνια; Η ερώτηση αυτή έδωσε το έναυσμα για μια σειρά συνεντεύξεων και αφηγήσεων που συνέλεξαν τα παιδιά από τους παππούδες, τις γιαγιάδες και τους γονείς τους μαζί με λιγοστές φωτογραφίες, πολύτιμα ενθύμια αλλά και εύγλωττοι μάρτυρες μιας άλλης εποχής. Διαβάσαμε, ακούσαμε και συζητήσαμε τα κείμενα και τις συνεντεύξεις μέσα στην τάξη και σας τα παρουσιάζουμε ανά δεκαετία. Το σχολείο...
- Δηλαδή πόσο πήρα; Πάνω από 17; -Μα τι σημασία πια έχουν οι βαθμοί και τρελαίνεστε όλοι; Η ερώτηση πέρασε αστραπιαία από τα αυτιά μου και την ξέχασα τόσο γρήγορα στην προσπάθεια να μάθω τον βαθμό μου. Άλλα λίγες στιγμές αργότερα στην τάξη , κάνοντας Αρχαία, τη θυμήθηκα και η αλήθεια είναι ότι με προβλημάτισε. Και εντάξει, η καθηγήτρια το καταλαβαίνω να αναρωτιέται γιατί υπάρχει τόση μανία με τους βαθμούς, παρόλο που πέρασε και εκείνη από τα θρανία. Αυτό που με προβλημάτισε περισσότερο είναι ότι και εγώ η ίδια δεν έβρισκα αρκετά ικανοποιητικούς λόγους. Πρώτα από όλα πιστεύω πως όλοι ξέρουμε μέσα μας πόσο διαβάζουμε, πόσο αποτελεσματικά ή πόσο συστηματικά και συχνά. Ναι, ακούγονται πολλά, αλλά κάθε μαθητής έχει πλήρη επίγνωση κατά βάθος. Κατά βάθος! Και γιατί το τονίζω; Είναι θέμα επιβεβαίωσης. Θέλουμε να επιβεβαιώσουμε την εντύπωση που έχουμε για το εαυτό μας. Θέλουμε να δούμε αν ο καθηγητής βλέπει και αντιλαμβάνεται τι όντως έχουμε καταφέρει. Ένας καλός μαθητή...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου